Wybrich Blogt

Wybrich Kaastra, onze directeur/programmeur blogt. Enthousiast, gedreven, betrokken, met kennis van zaken en zeer bevlogen. Dit blog verschijnt onregelmatig, afhankelijk van haar tijd en inspiratie. Wilt u iets kwijt, mail gerust naar w.kaastra@schouwburgogterop.nl.


Toneelproevers gezocht

september 2016

Ook al gaat het hartstikke goed met Ogterop, toch zijn er ook dingen die beter kunnen. Er is een onderwerp dat mij fascineert en waar ik graag mee aan de slag wil. In Nederland is een vaste kern toneelliefhebbers, die kern is niet heel groot, maar wel erg trouw. Het aantal toneelliefhebbers, vind ik, steekt toch schril af tegen bijvoorbeeld het aantal cabaret- of muziekliefhebbers. Daar komt nog een ander aspect bij: er zijn zo weinig jonge toneelliefhebbers. En met jong bedoel ik toneelliefhebbers onder de vijfenveertig jaar. En dat vind ik zo ontzettend jammer omdat ik zelf zo'n toneelliefhebber ben, ik kan daar echt mateloos van genieten. Ik zou heel graag willen dat meer mensen en ook jongere mensen het toneel zouden ontdekken.

Ook landelijk praat ik daar veel met collega's over. Hoe kan het nou dat er zo weinig nieuw publiek naar het toneel komt? Wat zijn daarvan precies de oorzaken en kunnen we die oorzaken wegnemen? Hoe kijken mensen die nooit naar toneel gaan eigenlijk naar het genre toneel?

Het gebeurt regelmatig dat een toneelliefhebber iemand meeneemt die nooit eerder naar toneel is geweest. Heel vaak krijg ik dan de vraag van zo iemand waarom de zaal niet is uitverkocht omdat het zo'n mooi stuk was. Mijn antwoord is dan dat hij zelf ook niet was gekomen als hij niet was uitgenodigd. Enthousiast vertel ik dan dat er zoveel mooie stukken worden gemaakt, maar dat mensen het niet weten, dat er voor toneel een klein trouw publiek maar dat nauwelijks wordt aangevuld met nieuwe mensen.

Zoals gezegd wil ik met dit gegeven graag aan de slag. Ik ben op zoek naar tien mensen die nooit naar toneel gaan. Samen met die tien mensen wil ik dit seizoen twee toneelstukken bezoeken. Die tien mogen gratis naar de voorstellingen en krijgen ook nog een etentje van me in 't Schellinkje. Daar moet dan wel iets tegenover staan. De tien mensen die mee willen doen, moeten zeker naar die twee voorstellingen gaan. Vervolgens wil ik tijdens dat etentje uitgebreid met hen over hun ervaringen praten.

Ik wil graag van ze weten wat ze van de toneelstukken vonden, waarom ze zelf nooit gaan, hoe ze tegen het Nederlands toneel aankijken. Ergens hoop ik nog altijd de sleutel te vinden waardoor mensen, net zo als naar het cabaret, dans en muziek, wel naar het toneel gaan. Misschien is die sleutel wel in bezit bij die tien mensen. Ik ga er in ieder geval naar op zoek. Lijkt het je wat, en ben je niet ouder dan 45? Stuur dan een mailtje naar w.kaastra@schouwburgogterop.nl. Heel graag tot Ogterop bij één van die bloedmooie toneelvoorstellingen.

Wie het kleine niet eert ….

 Er is een groot verschil tussen in een groot theater of een klein theater werken. Dat weet ik omdat ik eerder in twee van de grootste schouwburgen van Nederland heb gewerkt, die van Leeuwarden en Heerlen. Het klinkt misschien gek, maar zelf denk ik dat het moeilijker is om een kleiner theater te runnen dan een grote, vooral als ik kijk naar de programmering.

Grote theaters hebben grote zalen. Grote zalen hebben veel stoelen en voor artiesten die optreden betekenen veel stoelen meer inkomsten. Als een grote cabaretier, in dit blog noem ik geen namen, voor 1000 mensen optreedt, heeft hij of zij twee keer zoveel inkomsten dan in een zaal van 500 stoelen. Het is daarom vele malen makkelijker die grote cabaretier in het grote theater te krijgen dan in het kleine theater.

Logisch, zult u denken, natuurlijk gaat de cabaretier naar het theater waar hij het meest kan verdienen. Ik vind dat eerlijk gezegd iets minder logisch. Het kleinere theater, waaronder ik Schouwburg Ogterop ook schaar, heeft namelijk veel in die grote cabaretier geïnvesteerd. Er was namelijk een tijd dat die grote cabaretier ongelooflijk graag in Ogterop wilde spelen.  Niets is zo moeilijk voor een beginnend cabaretier als het vinden van voldoende speelbeurten.

Hij begon namelijk met veertig mensen in de kleine zaal. Het programma daarop had hij een volle kleine zaal en daarna trad hij nog vele malen op in de grote zaal van Ogterop. De grote cabaretier blij, Ogterop blij.

Totdat de grote cabaretier echt groot werd en hij ontzettend veel geld kon verdienen en bovendien wat minder wilde werken. In Carré kon hij drie keer zoveel verdienen als in Ogterop, in de Heineken Music Hall zelfs tien keer zoveel. En opeens had de grote cabaretier geen zin meer om naar Meppel af te reizen.

Gelukkig zijn er een paar grote cabaretiers die weten wat ze aan theaters als Ogterop hebben te danken, hier bouwden ze aan hun populariteit en kweekten ze een groot publiek. In onze schatkamer, de Engelenbak, maakten ze hun eerste vlieguren en konden ze hun talent verder ontwikkelen. En gelukkig komen ze nog regelmatig in Ogterop spelen waardoor wij weer genoeg geld verdienen zodat we een nieuwe generatie cabaretiers een kans kunnen geven.

Op het gebied van toneel vindt een ander soort proces plaats. Zowel de subsidiënt van de grote toneelgezelschappen als een aantal gezelschappen vindt dat ze te veel moeten reizen. Ze hebben daar bezwaar tegen omdat reizen met zo'n gezelschap duur is. Daar komt bij dat een aantal acteurs dat met tegenzin doet. De redenering is dat het publiek maar naar de gezelschappen in grote steden moet komen in plaats van de gezelschappen naar het publiek.

De Raad van Cultuur heeft in zijn laatste advies begrip voor deze 'geconcentreerde spreiding'. Dat wil zeggen dat gezelschappen wel naar grotere steden komen, maar nog minder naar kleinere steden. Voor Ogterop, en veel vergelijkbare theaters, zie ik dat als een bedreiging. Hierdoor kunnen grote delen van Nederland, waaronder Meppel, nauwelijks meer genieten van het Nederlandse toneel. Wat raar is, want ook in Meppel betalen de mensen gewoon belastinggeld.

Ik zeg niet dat alles in Meppel moet staan, maar toch wel een goede doorsnee. Vooral omdat de grootte van een stad niet zoveel zegt. Ik vind dat gezelschappen, maar ook het Rijk, moet kijken waar het publiek zit en waar een schouwburg toneel ook daadwerkelijk omarmt, en dat hoeft niet in een grote stad te zijn. Zo heeft Ogterop vaak net zo veel of meer bezoekers bij toneel dan in de grotere provinciesteden.

Misschien vindt u dit blog een beetje saai. Te veel gedoe over beleid. Ik dacht: kom, laat ik u eens deelgenoot maken van een hele andere  kant van ons theater. Ik wilde u laten zien dat Ogterop niet alleen te maken heeft met zaken die in Meppel spelen. Er zijn ook landelijk onderwerpen die van invloed zijn op ons functioneren en waar ik me best wel zorgen over maak.

In het begin van dit blog schreef ik dat het volgens mij makkelijker is om een groot theater te runnen dan een kleine. Dat wil niet zeggen dat het in een groter theater leuker is. Het grote voordeel van een klein theater is dat je als directeur met alle aspecten van het theater hebt te maken en dat je met een klein, hecht team kunt werken. Zo kan ik zelf programmeren, wat directeuren van grote theaters niet zelf doen, die laten dat over aan hun theaterprogrammeur. Zelf zou ik dat programmeren nooit willen missen, het is namelijk de essentie van ons vak.

juni 2016



Sinterklaas(spreekuur)
november 2015



Het is weer de tijd van speculaas, surprises en cadeautjes door de schoorsteen. Ik hou zo van deze tijd, de tijd dat we met z'n allen in het sprookje Sinterklaas geloven. Vooral dit jaar. Ik had de eer om mee te mogen werken aan de officiële ontvangst van Sinterklaas in Meppel. Het was een groot feest met vele prominenten en goede bekenden, zoals Jochem Myjer, Erik van Muiswinkel en Stefan de Walle. We lieten even landelijk zien waartoe Meppel gemeenschappelijk in staat is.

Ogterop kreeg zelf ook nog een mooi cadeau. Dit keer niet uit Madrid maar uit Den Haag. De theaters in Nederland worden gesubsidieerd door de gemeentes. Een paar theaters in Nederland krijgen ook nog een steuntje in de rug van het Rijk voor hun programmering. Dan moet die programmering wel artistiek interessant zijn en op een hoog niveau. De afgelopen jaren kregen we al een bedrag van €15.000 uit het fonds voor de podiumkunsten, dit jaar meende de commissie die de subsidie toekent dat de programmering van Ogterop het waard is om meer subsidie te ontvangen en te verhogen naar € 25.000.

Afgelopen week kregen we een schrijven met de volgende passages die ik u als bezoeker van Ogterop niet wil onthouden:
'De commissie vindt dat in de plannen van Ogterop de artistieke positie helder wordt beschreven. Zij constateert dat er sprake is van een sterke ambitie in artistieke zin, waarbij de ambitie geloofwaardig is in het licht van de prestaties van de afgelopen 2 jaar.

De programmeringsambitie voor het deel van de programmering waarvoor is aangevraagd is overtuigend vertaald naar een mooi afgewogen programma van goede kwaliteit, met ook voorstellingen die elders niet te zien zijn.'

Fijn om dit soort brieven te ontvangen. Dit betekent dat we nog interessantere voorstellingen naar Ogterop kunnen halen. Bij die voorstellingen zitten vermoedelijk ook veel voorstellingen die u helemaal niet kent. Ik begrijp heel goed dat u in eerste instantie niet kiest voor die voorstellingen, wie weet waarbij je terecht komt. Maar het is ook zonde. Zelfs Youp van 't Hek en Anne-Wil Blankers waren ooit onbekende theatermakers. Eens moest iemand ze ontdekken. Gelukkig is dat gebeurd.

Om ervoor te zorgen dat u ook dat nieuwe talent ontdekt, hebben we het Sinterklaas spreekuur bedacht. Misschien wilt u zichzelf of een dierbare verrassen met een bijzondere voorstelling, maar welke? Op woensdag 2 december kunt u tussen 15.00 en 17.00 uur en van 19.00 tot 20.15 uur langskomen voor tips, advies en wat lekkers. Aan de hand van uw voorkeuren geef ik u advies welke voorstelling u toch zeker moet zien, daar boven op ontvangt u ook nog eens € 2,00 korting per kaartje. En desgewenst schrijf ik ook nog met veel plezier een sinterklaas gedicht. Waarom de Sint hiertoe genegen is? Uitsluitend en alleen omdat we hem in Meppel zo goed hebben ontvangen.

Ik maak het blog niet te lang, want ook het thuisfront zal de Sint ontvangen. Wat dat betekent, weet u ook wel: lootjes trekken, gedichten schrijven, surprises maken, de Sint ontvangen. Voordat je het weet is het heerlijk avondje gekomen. Genieten dus.



Best bewaarde geheim
januari 2015

Toen ik Ogterop vier jaar geleden voor het eerst zag, was ik meteen verliefd op de grote zaal. Wat een juweel, zo intiem, zo gemaakt voor mooi toneel, intieme theaterconcerten en cabaret. Zo hoort een theaterzaal eruit te zien.

Ik hoorde toen voor het eerst dat Ogterop het best bewaarde geheim van Meppel was. Hoezo geheim? Dat mag nooit de bedoeling zijn. En ik ging de uitdaging aan om van Ogterop Meppels trots te maken en deze prachtige schouwburg op de kaart te zetten, niet alleen in Meppel, maar ook ver daarbuiten. Ogterop is het meer dan waard om geen geheim te zijn, maar bij iedereen top of mind te zijn.

Door die mooie historische zaal en een fijne kleine zaal heeft Ogterop een geheel eigen DNA. Mijn liefde voor theater heeft hier in Ogterop nog meer kunnen bloeien. Als ik het publiek probeer te verleiden om eens te kiezen voor avontuur en niet alleen het bekende te nemen, dan voel ik me soms een missionaris. Maar het is zo de moeite waard om eens iets uit te proberen wat je niet kent. Jochem Meijer en Youp van 't Hek zijn ook ooit eens in de Engelenbak begonnen.

Ik heb inmiddels heel wat avontuurlijke theaterstekkies gepoot en het mooie is dat die steeds meer publiek bereiken. Een belangrijk deel van het publiek gaat nu op avontuur, zoekt de kleine zaal op, ziet de nieuwe Youps, of wordt uitgedaagd met een voorstelling van het jaar.

Ik kom er graag voor uit dat ik trots op ben op Ogterop, dat tegen de stroom in steeds meer bezoekers trekt. En dat ook nog eens bij spannende, minder bekende voorstellingen. Ik ben blij dat Ogterop nu niet meer het best bewaarde geheim is van Meppel, niet bij het publiek, maar ook niet bij de artiesten. Inmiddels hebben we naam gemaakt als een theater met een persoonlijke benadering en liefde voor het theatervak.

Toen een Amsterdamse actrice aan de Volkskrant liet weten dat ze liever in New York staat en godzijdank niet in Meppel, kon ik het niet laten om in de pen te klimmen. Dat blog werd enorm opgepikt, door de landelijke pers, twitter en facebook, onze website ontplofte bijna door de enorme hoeveelheid mensen die mijn blog lazen. In de hitte van de hype heb ik nog snel een foto van de zaal bij mijn blog geplaats. Ogterop stond op de kaart, de enorme hoeveelheid reacties was overdonderend, niet alleen van acteurs, maar ook van publiek, niet alleen uit Meppel maar ook uit de Randstad.  Bij ieder optreden van een cabaretier komt er ongetwijffeld een grap over Ogterop en New York.

Voor wie Ogterop nu nog een geheim is… Tsja.



Beste Marieke,
oktober 2014

Ik las met veel belangstelling het artikel in de Volkskrant over het succes van Toneelgroep Amsterdam in New York. Tot mijn verrassing kwam ik daarin het volgende citaat van jou tegen: 'Soms is het moeilijk, maar kijk eens: ik sta hier wel drie avonden voor een uitverkochte zaal in New York te spelen en hoef godzijdank niet naar Meppel.'

Als je dat als directeur van Schouwburg Ogterop in Meppel leest, steekt je dat wel een beetje. Al vermoed ik dat je Meppel gebruikt als voorbeeld voor al die andere provinciale schouwburgen. En ik besef ook wel dat je liever in New York staat dan in Meppel. Ik zie ook liever een voorstelling van Toneelgroep Amsterdam in New York dan in de Rabobank zaal in de Amsterdamse schouwburg.

Toch maak ik graag van de gelegenheid gebruik om bij jouw uitspraak wat kanttekeningen te plaatsen. Ik ben er namelijk van overtuigd dat je er een fout signaal mee geeft. Om een aantal redenen.

Toevallig richt je je pijl wel op een theater dat bekend staat als een toneelschouwburg. In tegenstelling tot veel andere theaters probeer ik nog volop toneel te programmeren. Er zijn steeds minder directeuren die daar hun nek voor willen uitsteken en het avontuur durven aan te gaan. Vandaar dat jouw uitspraak me misschien extra steekt. Zou toch fijn zijn als ik daar uit de toneelsector steun voor kreeg.

Sowieso is het theater een Meppel een theater dat staat voor het kunstaanbod. Van mijn totale programmering is bijna 25% gesubsidieerd theater, bij de meeste regio theaters is dat percentage maximaal 10%.

Er zit trouwens een interessant aspect aan in wat je zegt. Meppel klinkt klein. Behoort ook zeker niet tot de grote steden. Maar dat zegt niets over de zaalbezetting. Omdat ik in de toneeljury zit, zie ik heel veel voorstellingen in veel grotere steden dan Meppel. Vaak met trots zie ik dan dat de zaalbezetting in Meppel, een stadje van 30.000 inwoners, veel hoger is dan bij de grote bakken in de provincie hoofdsteden. Dat komt omdat we in Meppel een trouw toneelpubliek hebben. Ik vind dan ook dat gezelschappen veeleer moeten kijken waar het publiek zit, dan dat ze naar de grootte van een theater of stad kijken.

Gelukkig vinden jouw collega's van Toneelgroep Amsterdam, Adelheid Roosen en George Groot, het niet erg om naar Meppel af te reizen. Ze staan binnenkort met George & Hetty dan ook voor een uitverkocht huis.

Mijn grootste uitdaging is om mooi en uitdagend toneelaanbod naar Meppel te halen. Helaas kan ik het aanbod waar ik zelf regelmatig voor naar Amsterdam reis steeds moeilijker in Meppel programmeren, gewoon omdat het voor de kleinere theaters niet meer wordt aangeboden. Ik heb onlangs heel erg genoten van ‘Een bruid in de morgen’ en hoop oprecht dat deze productie nog op tournee gaat langs de echte toneelschouwburgen, waartoe ik Meppel ook reken.

Als jij zo'n uitspraak doet, denk ik er ook altijd bij dat het een protest is tegen de cultuurpolitiek van spreiding in Nederland. Misschien heb ik dat fout. Het zou voor jou natuurlijk veel makkelijker zijn als al het publiek naar Amsterdam komt, hoef jij niet naar Meppel te komen. Maar ik denk dat we in Nederland juist ontzettend trots kunnen zijn op dat spreidingsbeleid. Het is namelijk een illusie te denken dat al dat publiek naar Amsterdam komt.

En ook niet onbelangrijk: waarom zou de belastingbetaler in Drenthe niet mogen genieten van al dat subsidiegeld dat in grote mate naar de Randstad gaat. Waar ik overigens helemaal niets tegen heb. Maar een geringe tegenprestatie mag de provinciale belastingbetaler daarvoor toch wel verwachten. Lijkt me voor het politieke draagvlak van Toneelgroep Amsterdam, en voor de kunstensector in het algemeen, niet onbelangrijk.

Ik wil je overigens wel verklappen dat in Drenthe opmerkelijk veel ex-Amsterdammers wonen, zeker in de omgeving van Meppel. Komt namelijk door de prachtige natuur waar wij hier van kunnen genieten.

Als je die uitspraak in de Volkskrant doet, hoor ik ook de echo's van andere acteurs dat ze het gereis beu zijn en in de theaters ontvangen worden door de horecamanager. Wat Meppel betreft kan ik je geruststellen. Zeker bij een toneelvoorstelling ben ik er altijd. Lees: altijd. En natuurlijk heb ik niet op de bloemen en de bitterballen bezuinigd. We moeten vieren dat we zo’n mooi vak hebben.

Van mij mag je dit soort uitspraken best doen. Maar ik vind het wel fijn dat je weet dat achter zo'n uitspraak een wereld zit van mensen met een groot hart voor de podiumkunsten. Dat daar publiek achter zit dat mateloos geniet van toneel en dat trots is op zijn mooie historische theaterzaal.

Ik vraag me af of je ooit in Ogterop bent geweest. In ieder geval is het heel lang geleden, want in de recente jaren, sinds ik directeur ben, is dat niet het geval. Ik hoop van harte dat ik je binnenkort wel in Meppel mag ontvangen. Dat hoop ik omdat ik je een geweldige actrice vind, maar ik hoop het ook omdat ik je graag wil laten zien dat Meppel veel minder beroerd is dan jij blijkbaar vermoedt. Al is Meppel, en daar heb je gelijk in, geen New York.

Hartelijke groet,
Wybrich Kaastra
directeur Schouwbrug Ogterop
in Meppel.




Beste theaterliefhebber,
september 2014

Eind augustus, begin september is voor mij als directeur altijd een mooie tijd. Het is een tijd vol verwachting. Eindelijk kan het theaterseizoen beginnen. Misschien is het wel hetzelfde gevoel dat de koeien in de lente hebben. Ze ruiken het voorjaar en dan mogen ze eindelijk de wei in. Als ze voor het eerst het gras en de buitenlucht voelen, dan zie je hoe blij ze zijn. Zoals de koeien de wei ruiken, zo ruik ik het pluche.

Begin september vind ik altijd dat de zomer veel te lang duurt. In Ogterop popelen we om de deuren weer voor u te openen. Wat ons betreft mag dat morgen gebeuren.

Niet dat we niets gedaan hebben. De afgelopen weken heeft de foyer bijvoorbeeld een grote verandering ondergaan. Het plafond bleek niet brandveilig genoeg en dat betekende dat er een ander plafond moest komen. Hopelijk vindt u het mooi.

Maar het belangrijkste is wel dat we enorm veel kaarten hebben verwerkt. Tot ons grote vreugde heeft u in de voorverkoop ontzettend veel kaarten voor het nieuwe seizoen besteld. Wie zegt dat het niet goed gaat met het theater zit er volgens mij helemaal naast. Wij hebben opnieuw maar liefst 15% meer kaarten in de voorverkoop verkocht.

Dat wil niet zeggen dat ik geen zorgen meer heb. Het probleem waar ik het meest mee worstel, tegenwoordig heet dat een uitdaging, is het punt hoe ik duidelijk kan maken wat nu echt mooie bijzondere voorstellingen zijn. Voorstellingen die u niet mag missen.

'Maar dat lukt toch wel?' zult u misschien denken. Nee, ik vind dat het me nog niet goed genoeg lukt. Het lukt me vooral niet als er iets onbekends naar Meppel komt. Als die voorstelling dan is geweest, hoor ik veel mensen zeggen: 'Hoe kan het nou dat de zaal niet is uitverkocht? Het was zo mooi. Dit moet toch iedereen gaan zien.' Tsja, denk ik dan. U heeft gelijk. Maar een heleboel mensen kenden dit niet en wisten niet dat het zo mooi zou worden. Het is mijn taak om u duidelijk te maken dat er iets prachtigs komt. Maar hoe doe je dat als er iets onvergetelijks komt en mensen het niet kennen?

Als u vraagt naar voorbeelden. Dan zou ik allereerste Circus Ronaldo willen noemen, een van de meest hilarische voorstellingen die ik ooit heb gezien. De voorstelling vindt plaats in een circustent op Bleekerseiland. U heeft waarschijnlijk nooit van Circus Ronaldo gehoord. Met traditioneel circus heeft het helemaal niets te maken, wel met inventief, absurd en hilarisch theater. Ronaldo is vaak de hit op grote theaterfestivals als Noorderzon en ik ben er ook best trots op dat we deze voorstelling samen met Puppet International naar Meppel hebben gehaald. Hopelijk gaat het ons lukken een volle tent op donderdag 18, vrijdag 19 en zaterdag 20 september.

Een ander voorbeeld: de voorstelling van het jaar ‘somedaymyprincewill.com’ door theaterbelofte Sadettin Kirmiziyuz, omdat ik vind dat theater ook wel ergens over mag gaan. Deze voorstelling behandelt op een hele mooie lichtvoetige manier een belangrijk actueel thema en is op dinsdag 23 september te zien in Ogterop.

Mocht u meer tips willen hebben over bijzondere voorstellingen in Ogterop, schroom niet om mij te mailen: directie@schouwburgogterop.nl of heeft u suggesties om nog meer publiek te verrassen met iets moois alle tips zijn welkom.

Op naar een mooi theaterseizoen, tot Ogterop!
Wybrich Kaastra



Ikea versus Ogterop
februari 2014

Toen ik begin jaren negentig tijdens mijn studietijd bij De Oosterpoort en Stadsschouwburg Groningen begon te werken werd 0% van de kaarten via internet verkocht. Mensen moesten  naar de kassa komen of ze konden kaartjes bestellen in de voorverkoop met het bestelformulier na ontvangst van de theaterbrochure. Vele bestelformulieren heb ik destijds  verwerkt. Samen met een team van kassamedewerkers en studenten maakten we lange dagen om alles op tijd af te handelen. In twintig jaar tijd is er veel veranderd. Nu bestelt 80% van de mensen hun theaterkaartjes via internet en print de kaartjes meteen uit. Tegenwoordig ontvangen we in mei nog maar een handjevol bestelformulieren voor het nieuwe theaterseizoen.

Landelijk gaan er geluiden op dat de theaterbrochure z’n langste tijd heeft gehad, want de theaterbezoekers kopen toch wel hun kaartjes via internet. Mij zult u nooit dit soort stoere taal horen uitslaan. Ik weet maar al te goed de waarde van onze theaterbrochure. Dit najaar heeft Ogterop onderzoek gedaan naar het gebruik van de brochure en vervolgens hebben we ook nog met een publiekspanel doorgepraat over de brochure. Voor dit panel hebben we verschillende types bezoekers uitgenodigd.

De mening van onze bezoekers was bijna unaniem. Ondanks dat vrijwel iedereen ook kaartjes via internet kocht, werd er veel waarde gehecht aan de brochure. Het viel me vooral op dat het gezelligheidsaspect zo belangrijk is. Iedereen vindt het leuk om in gezinsverband of met een vriendinnengroepje door de brochure te bladeren en te kijken wat men aankomend theaterseizoen zal kiezen. Ook leuk om te horen dat onze bezoekers echt uitkijken naar de nieuwe brochure met al het moois voor het komende seizoen.

Tot mijn grote vreugde bleek ook dat de theaterbrochure een heel jaar meegaat. Mensen bewaren de brochure op de meest rare plaatsen van wc tot nachtkastje, om vervolgens via internet kaartjes te kopen.

Ik ben niet de enige die hecht aan drukwerk. Het klinkt misschien wat raar, maar wat marketing betreft vind ik IKEA altijd een fascinerend bedrijf. Afgelopen zaterdag las ik in de krant een artikel over IKEA en dat inspireerde mij tot het schrijven van dit blog. Het deed me goed om te lezen dat dit grote concern, ondanks alle mogelijkheden van internet, nog steeds drukwerk maakt. En ik denk dat de brochure van IKEA en de brochure van Ogterop dezelfde functie hebben: je kunt er gezellig in bladeren en je bewaart hem omdat het handig is om in huis te hebben.

Er zijn zeker ook verschillen tussen onze beide brochures. Zo drukt IKEA 212 miljoen exemplaren. Wij 25.000. Onze brochure verschijnt in één taal, die van IKEA in 30 talen. Het hele jaar door zijn er bij IKEA 300 mensen bezig om hun brochure te maken. Bij Ogterop doen we dat met z’n drieën. Samen met marketingmedewerker Corine en vormgeefster Marije draait vanaf maart tot en met mei bijna alles in Ogterop om de brochure.

Ander belangrijk verschil is dat er in de brochure van IKEA geen advertenties staan van andere bedrijven. In onze brochure wel. Sterker: zonder advertenties kunnen we de theaterbrochure niet eens maken, dat zou veel te duur voor ons zijn. Ik vind het trouwens helemaal niet erg dat er advertenties in staan. Want ik vind het fijn en goed als bedrijven zich verbinden met Ogterop Het is een teken dat ook het bedrijfsleven Ogterop belangrijk voor Meppel vindt.

Internet of geen internet, het belang van de theaterbrochure is voor ons nog even groot. Als de brochure uitkomt, en in de voorverkoop die daarop volgt, verkopen wij maar liefst 60% van de kaartjes voor 1 september. U zult dus begrijpen dat de brochure voor ons van onverminderd belang is. Dit theaterseizoen heeft Ogterop zelfs meer kaartjes verkocht dan ooit. Zowel het aantal kaartjes dat in de voorverkoop werd verkocht als in de losse verkoop tijdens het seizoen blijft stijgen. Alle redenen dus om onze theaterbrochure te koesteren. Binnenkort gaan we weer aan de slag met een van de leukste klussen van het theaterseizoen.


Jong geleerd is oud gedaan
april 2013

Nederland is in een aantal dingen heel goed. En dan denken we al snel aan watermanagement, de export van bloemen en onze havenactiviteiten. Maar we zijn nog in iets heel goed, namelijk in het maken van jeugdtheater. Het is alleen zo jammer dat dit nooit in het rijtje van hiervoor wordt genoemd. Dat onze jeugdtheaterproducties van hoge kwaliteit zijn wordt internationaal erkend. Niet voor niets dat buitenlandse programmeurs regelmatig Nederlandse jeugdtheatergezelschappen uitnodigen om te komen spelen.

Ik kom erop omdat ik onlangs in Groningen ‘Vuurtoren Wacht’ van Het Houten Huis zag. Dat was weer zo'n ongelooflijk inventieve en mooie voorstelling. Na de voorstelling ging ik helemaal vrolijk terug naar Meppel. Ik was blij omdat Het Houten Huis het nieuwe noordelijke jeugdtheatergezelschap is, deze voorstelling belooft veel moois voor de toekomst.
Het leuke van jeugdtheater is dat het zo rijk is en daar bedoel ik vooral mee dat het zo grensoverschrijdend is. Het is niet alleen maar toneel of alleen maar muziek. Het jeugdtheater maakt vaak gebruik van alle kunstdisciplines en is vaak een mengeling toneel en muziek. Maar ook dans en beeldende kunst zijn regelmatig in producties te zien.

In de voorstelling van Het Houten Huis staat een grote vuurtoren op toneel. In de vuurtoren staat een vrouw die alleen achter blijft als de matroos uit varen gaat. Ze mist de matroos heel erg. De seizoenen trekken voorbij en met de zon, de bladeren en de sneeuw, komen ook de postbode, de vliegenier en de trekganzen langs. Onderwijl wacht de vuurtorenvrouw op de matroos.

Tijdens de voorstelling bedacht ik dat jeugdtheater eigenlijk ook voor volwassenen erg boeiend is. Het jeugdtheater is vaak zo poëtisch, zo creatief, daar kan iedereen mateloos van genieten, daar hoef je geen kind voor te zijn.

Het is zo jammer dat het jeugdtheater in de jaren tachtig en negentig zoveel populairder was dan nu. Op de een of andere manier zag het publiek er toen veel meer de noodzaak van in en zaten de zalen vol. Dat is tegenwoordig wel eens anders. Een beetje raar, want aan kwaliteit heeft het jeugdtheater absoluut niet ingeboet. Integendeel, zou ik willen zeggen. Het is nog steeds zo origineel en fris. Ik vind dat zo spijtig. Vooral omdat ik weet dat een goede jeugdtheatervoorstelling zoveel kan betekenen voor kinderen. Wie één keer in zijn jeugd door theater wordt betoverd, is vaak een theaterbezoeker voor het leven. Het mooie van theater leer je eigenlijk alleen kennen door het te beleven, door er bij te zijn geweest. Uit onderzoek is niet voor niets gebleken dat ouders hierbij een belangrijke rol hebben.

Ik schrijf dit blog omdat ik zo graag zou willen dat elk kind in Meppel één keer de magie van het theater ondervindt. Ik gun het iedereen om een leven lang van theater te kunnen genieten. Het liefst zou ik bij een jeugdtheatervoorstelling de deuren wagenwijd openzetten en alle kinderen gratis naar binnen laten. Dat ga ik komend seizoen in oktober ook doen bij twee voorstellingen in de Oktobermaand Kindermaand. Dat is natuurlijk niet bij alle jeugdtheatervoorstellingen mogelijk, alles kost nou eenmaal, terecht, geld. Ik hoop dat ouders na het zien van één van deze twee gratis voorstellingen vaker terug komen, want niets is zo leuk als samen met je kind in het donker op avontuur te gaan. Het zal duidelijk zijn dat ik met dit blog ouders probeer te enthousiasmeren. Vooral omdat ze een belangrijke taak hebben voor hun kinderen in het laten ontdekken van mooie en bijzondere dingen. Zoals ik altijd zeg als het om jeugdtheater gaat: jong geleerd is oud gedaan.

Voorstellingen:

alle voorstellingen
Schouwburg Ogterop Meppel
Zuideinde 70
7941 GK Meppel
Telefoon
0522-254242
Faz
0522-263074
Kassa: 0522-254242 Maandag t/m vrijdag van 11.00 tot 15.00 uur en één uur voor aanvang van de voorstelling
Schouwburg Ogterop is gesloten van 21 juli t/m 27 augustus 2017